Het Pakistan project, voorjaar 2011

Het landbouwproject Radboud Spruit Grafkisten Pakistan

Het landbouwproject

Radboud Spruit Grafkisten Pakistan

Buiten aan het werk

In het najaar van 2010 kwam ik in contact met een Pakistaans ex-druggebruikers project. Een interessant project voor mij omdat ik de wereld van de verslaafde zo goed ken; ik heb namelijk in de jaren negentig in Utrecht met daklozen en verslaafden gewerkt.

Het Pakistaanse project heet Nai Zindagi, wat “nieuw leven” betekent in het Urdu. Zij hebben in Nederland goed contact met Mainline, een organisatie die op nationaal en internationaal niveau gezondheidsvoorlichting aan verslaafden druggebruikers geeft. Ik ken de  directeur van Mainline uit mijn daklozenperiode. Wij werkten destijds op straat met mensen met psychiatrische en verslavingsproblemen. Een belangrijk verschil tussen de Nederlandse en Pakistaanse verslaafde is dat de Nederlandse verslaafde vaak een psychiatrisch probleem heeft terwijl het in Pakistan vaak arme mensen zijn die verslaafd raken om aan hun problemen te ontvluchten. (Die vlucht voor de realiteit is overigens wel weer een overeenkomst met de Nederlandse verslaafde.)

Radboud Spruit Grafkisten Pakistan

Werken in het naaiatelier

Radboud Spruit Grafkisten Pakistan

Petronella in lijmklemmen

Nai Zindagi wordt gerund door ex-verslaafden. Het project probeert mensen in alle fasen van hun druggebruik te ondersteunen. Ofwel op straat, door medische hulp of schone spuiten, of door opvang van mensen die willen afkicken. Vervolgens biedt het project mensen de mogelijkheid te werken en geld te verdienen. Alle ex-verslaafden beginnen in een landbouwproject van de stichting. Zij krijgen hier meteen een salaris voor.

Werker op het land Radboud Spruit Grafkisten Pakistan

Werker op het land

 

Er is werk voor iedereen: van ontzettend eenvoudig werk dat zelfs ongeletterde personen kunnen doen – zoals het openen van de poort – tot veel gecompliceerdere taken -zoals het aansturen van een groep werklieden. De mensen van Nai Zindagi gaan er vanuit dat elk mens kwaliteiten heeft en dat er voor iedereen een plek is waar hij waardevol is. Iedereen is gelijkwaardig en is van nut. Maar iedereen heeft een andere taak in het geheel. Het maakt niet uit of je rijk bent of arm, wat je opleiding en ervaring is, of uit welke klasse je komt.

Radboud Spruit Grafkisten Pakistan n de werkplaats

In de werkplaats

 

Naast het landbouwproject zijn er nog een paar kleinere projecten. Hier komen ex-verslaafden terecht die langere tijd in de landbouw hebben gewerkt en aanleg hebben getoond voor andere vaardigheden. Zo’n project is de eenvoudige timmerwerkplaats. Hier werkt een klein groepje van ongeveer tien timmerlieden met zeer eenvoudig, vaak verouderd, gereedschap. Het is niet te vergelijken met een timmerfabriekje in Nederland.

De directeur van Mainline vertelde de mensen van Nai Zindagi over mijn kistenbedrijfje. Toen de Pakistanen in het najaar Nederland bezochten, brachten zij ook een bezoekje aan mijn werkplaats. Deels als een uitje, vanwege hun interesse in hout, maar stiekem ook om te kijken of er een klik zou zijn en of we wellicht iets voor elkaar zouden kunnen betekenen. De klik was er direct en binnen het uur gaven zij aan graag kisten voor mij te willen maken en vroegen zij mij of ik hun project wilde komen bezoeken en hun timmermannen mijn technieken wilde leren.

Radboud Spruit Grafkisten

Nachtwerk Safdar

Nachtwerk Radboud Radboud Spruit Grafkisten

Nachtwerk Radboud

Ik heb hier even over nagedacht en toen besloten dat ik het moest doen. Ik had al vaker zitten denken aan een samenwerking met een ontwikkelingsproject waarbij anderen, die het minder goed hebben dan wij hier, ook kunnen verdienen aan mijn kisten. Dus heb ik een instructie-DVD gemaakt van de vervaardiging van mijn Boswitje (voor het eerst uitgevoerd in massief vurenhout). Bij hun tweede bezoek aan Utrecht in het voorjaar, heb ik dat boswitje en de DVD meegegeven.

Vier maanden later vertrok ik voor een week naar Islamabad. Ik was totaal verrast van wat zij met hun zeer beperkte gereedschap konden maken. Samen maakten we één van mijn mooiste Boswitjes ooit. En van plaatselijk populierenhout maakten we de Petronella. Het was een hele mooie week van hard werken, en wederom zag ik dat alle mensen in de wereld zoveel op elkaar lijken.

We besluiten stap voor stap verder te gaan met onze samenwerking.
Met als doel dat zij een paar van mijn ontwerpen met plaatselijk hout gaan vervaardigen. Ook gaan zij mijn grote vlindersluitingen maken. Iets waar ik zelf maar niet aan toe kwam. Hopelijk kunnen we met de opbrengst van de vlinders de vervoerskosten financieren.

Mensen die gebruik gaan maken van een van deze producten steunen dus een heel bijzonder project in Pakistan waar mensen echt beter van worden.
De Pakistaanse Petronella van Radboud Spruit Grafkisten

De Pakistaanse Petronella

 

Nai Zindagi

Mainline